Podstawową wadą napędu opartego na zjawisku tunelowania makroskopowego jest to, że po osiągnięciu celu nie można tunelować w żadne inne miejsce poza miejscem, z którego wystartowaliśmy, Jesteśmy tak jakby na końcu rozciągniętej sprężyny, która próbuje sciągnąć nas z powrotem.
To ograniczenie można częściowo usunąć budując sieć centrów tunelowania. Są to silne źródła zakłóceń w przestrzeni kwantowej. Ich obecność powoduje zerwanie więzi z miejscem startu i możemy swobodnie wybierać miejsce tunelowania.
Tak więc, jeśli chcesz się przysłużyć ekploracji kosmosu buduj centra tunelowania na planetach znajdujących się na obrzeżach zbadanego kosmosu. Dzieki temu i ty i inni piloci bedą mogli dotrzeć tam gdzie normalnie dotrzeć by nie mogli.
Procedura zakładania centrum tunelowania (stara nazwa centrum telepo) jest taka:
| • | nabycie modułu centrum telepo w warsztacie na planecie macierzystej |
| • | tunelowanie do wybranego układu |
| • | wybór planety, lot na orbitę |
| • | przeniesienie modułu do lądownika |
| • | lądowanie na planecie |
| • | zainstalowanie modułu |
Informacja o założeniu modułu ukazuje się w prasie. Pilot otrzymuje 400 punktów doświadczenia.
Jeśli chcesz się tym zająć pamiętaj że moduł telepo zajmuje dużo miejsca i jest ciężki. Zarówno ładownia statku jak i lądownika musi być odpowiednio duża a dodatkowo lądownik musi mieć dużą nośność, bo nie będziesz w stanie wylądować na planecie z dużą grawitacją.