|
Wybór celu |
  
|
|
Wybór celu |
|
Niezależnie od tego co chcemy robić podczas wyprawy, na początku będziemy musieli wybrać cel podróży. Pomocą służy nam sekcja ”wybór celu” i „encyklopedia”.
Najpierw jednak powinniśmy określić, ile czasu możemy poświęcić na wyprawę i czy podczas jej trwania będziemy się zajmować czymś jeszcze. Pomoże to przede wszystkim uniknąć zniszczenia statku albo utknięcia gdzieś w przestrzeni lub na planecie w sytuacji gdybyśmy musieli nieoczekiwanie opuścić grę.
Jeśli mamy do dyspozycji niewiele czasu, lepiej odłożyć ekspedycję na później lub ewentualnie wybrać prostą misję typu rekonesans albo pomiary w niedużej odległości od systemu macierzystego.
Jeśli pozostajemy przy komputerze na dłużej, ale poza graniem będziemy robić coś jeszcze – lepiej nie decydować się na eksplorację powierzchni planety. Wymaga to dużego zaangażowania – kierowanie wędrówką lądownika, przeszukiwanie otoczenia georadarem, zrywanie roślin, łapanie zwierząt, sprawdzanie stanu urządzeń pokładowych – jest co robić praktycznie bez przerwy. Możemy za to zająć się pomiarami, ratowaniem rozbitków, odkrywaniem nowych systemów i planet (nawet w dużej odległości). (W tych przypadkach na ogół wystarczy, jeśli co kilkanaście albo nawet kilkadziesiąt minut sprawdzimy, co się dzieje ze statkiem. W międzyczasie można zajmować się czymś innym.)
Gdy dysponujemy czasem i będziemy zajmować się tylko grą, możemy robić cokolwiek (w tym również eksplorować powierzchnię planet).
Mając powyższe na uwadze możemy zacząć szukać systemu docelowego.
Jeśli chcemy wykonać zlecenie typu „rekonesans systemu”, to układ, do którego należy się udać aby je wykonać, znajdziemy w zakładce „zlecenia”. W pozostałych przypadkach (kiedy wykonujemy inne zlecenia, chcemy odkryć nowy system albo po prostu swobodnie eksplorować powierzchnię planety) dobrze jest zacząć poszukiwania w zakładce „dowolne”.
Przy wyborze celu warto zwrócić uwagę na odległość i stopień zbadania.
Im bliższy cel wybierzemy, tym krócej potrwa lot i mniej spalimy paliwa. Jest też większa szansa, że w razie kłopotów, gdy wyślemy komunikat, ktoś przyleci nam z pomocą. Niestety z reguły najbliższe systemy są już dobrze zbadane więc szansa, że odkryjemy nieznany gatunek, cywilizację albo nieoznaczone złoże jest niewielka. Prawdopodobieństwo trafienia na coś czego nikt jeszcze przed nami nie znalazł, rośnie wraz z odległością od systemu macierzystego. Nie zawsze jednak trzeba lecieć aż do najdalszego układu w zasięgu napędu MT, by odkryć dziewiczą planetę. Informacja o stopniu zbadania systemu odzwierciedla głównie pomiary wykonane skanerem i ma raczej charakter orientacyjny. Często już w średniej odległości można trafić na planety prawie lub zupełnie niezbadane. Dlatego poszukiwania celu wyprawy warto zacząć od układów położonych w pobliżu systemu macierzystego a potem stopniowo przechodzić do coraz bardziej oddalonych. W ten sposób znajdziemy system leżący jeszcze w miarę blisko i stosunkowo mało zbadany. (Na pierwszą „treningową” wyprawę mającą zaznajomić początkujących pilotów ze sprzętem i specyfiką pracy warto wybrać układ położony w niedużej odległości.)
Zanim jednak zaprogramujemy cel lotu, dobrze jest sprawdzić w encyklopedii (wystarczy kliknąć na ikonę [i]) co już wiadomo o danym systemie i występujących tam planetach. Być może jest on znany jako szczególnie niebezpieczny i właśnie dlatego pozostaje słabo zbadany. (Jeśli w encyklopedii brak jest informacji, to mamy pewność, że nikt tam jeszcze nie dotarł – możemy odkryć nowy układ.)
Jeśli chodzi o system, to powinniśmy przede wszystkim zwrócić uwagę na informacje o czynnikach uszkadzających i wywoływanych przez nie zagrożeniach (zobacz też rozdział: 3.1 W przestrzeni międzyplanetarnej). Ma to zasadnicze znaczenie dla pilotów planujących pozostać jakiś czas w przestrzeni międzyplanetarnej, żeby np. wykonać pomiary skanerem.
Jeśli planujemy eksplorację powierzchni, większe znaczenie będą miały informacje o planetach. Poza doniesieniami o znanych czynnikach niszczących i wiążących się z nimi zagrożeniach powinniśmy uważnie przyjrzeć się cechom charakteryzującym planetę. Duża siła ciążenia spowoduje, że każdy obiekt będzie ważył kilka razy więcej niż normalnie, a w skrajnych przypadkach lądownik nie będzie nawet w stanie wystartować z powierzchni. Wysokie temperatury na planecie spowodują, że rozgrzana powierzchnia będzie uszkadzać lądownik. Na podstawie siły i prędkości wiatru, a także gęstości atmosfery możemy wnioskować o zagrożeniu zgnieceniem. Aktywność wulkaniczna pozwala oszacować zagrożenie ze strony wulkanów (i zarazem szansę dla kosmicznych alpinistów). (Zobacz też rozdział: 3.2 Na powierzchni planety.)
Przeanalizowanie powyższych informacji pozwoli zdecydować czy udać się do wybranego systemu (ewentualnie dokupując wcześniej sprzęt zapewniający nam dodatkowe bezpieczeństwo) czy poszukać innego celu podróży. Kiedy dokonamy wyboru klikamy ikonę „Zaprogramuj silnik MT” (w sekcji „wybór celu” lub w „encyklopedii”), co spowoduje wprowadzenie współrzędnych i innych parametrów lotu do pamięci komputera pokładowego.